انار(بخش)
 

بخش انار یکی از بخش های شهرستان رفسنجان، بین 54.57 تا 55.41 طول شرقی، 30.32 تا 31.07 عرض شمالی قرار گرفته است. مساحت این بخش 687/2119 کیلومتر مربع بوده که 8/19 درصد وسعت شهرستان را شامل می شود. بخش انار در شمال غرب شهرستان رفسنجان قرار گرفته و از جنوب به بخش کشکوئیه، از غرب به شهرستان شهربابک، از شمال به استان یزد و از شرق به بخش نوق محدود می گردد.
 

براساس تقسیمات کشوری در سال 1335 شهر انار مرکز این بخش به عنوان شهر تعیین گردید و شهرداری در آن تاسیس شد. همچنین در سال 1368 بعنوان مرکز بخش دارای بخشداری شده است.
 

جغرافیای طبیعی
 

اقلیم:
 

با توجه به جدول هواشناسی که براساس داده های آماری ایستگاه سینوپتیک انار طی سال های 1370-76 تکمیل شده، عناصر اقلیمی بخش انار بترتیب ذیل مورد بررسی قرار گرفته است.
 

عنصر دما و عوامل موثر بر آن در نواحی خشک از اهمیت ویژه ای برخوردار است. در بخش مذکور، در فصول تابستان و زمستان دما دارای نوسانات قابل ملاحظه ای است و با توجه به میزان اندک بارش در منطقه، نقش آن در میزان تبخیر و تعرق محیط بسیار موثر است.
 

همانگونه که در جدول شماره 29 مشاهده گردد میانگین دمای سالانه بخش 7/17 درجه سانتی گراد بوده و دی ماه با دمای 7/5 درجه سانتی گراد سردترین و تیرماه با دمای 6/29 درجه سانتی گراد گرمترین ماههای سال، طی سال های 1370-76 است. میانگین حداکثر و حداقل دمای سالانه به ترتیب برابر با 9/25 و 5/9 درجه سانتی گراد و دمای حداکثر و حداقل مطلق بترتیب برابر با 8/42 درجه سانتی گراد و در تیرماه و 8/16- درجه سانتی گراد در دی ماه بوده که نشان دهنده اختلاف و نوسانات شدید درجه حرارت در این منطقه است.
 

همانطور که ذکر شد اقلیم این منطقه از نوع اقلیم برای خیلی خشک است و میانگین 7 ساله آمار اقلیمی انار نشان می دهد که متوسط بارندگی در طی دوره آماری 4/89 میلی متر بوده که بیشتر در فصل زمستان رخ می دهد.
 

بارندگی در این منطقه از نوع بارش جبهه ای بوده که حداکثر آن در اسفندماه 2/18 میلی متر است. در این فصل امکان نفوذ توده های مرطوب از نواحی شمال غرب و غرب به مرکز ایران وجود دارد. اوج دوره خشکی ماههای تیر، مرداد و شهریور است که میزان بارندگی به صفر رسیده و درجه حرارت به بیشترین حد خود می رسد.
 

براساس آمار موجود میانگین تعداد روزهای یخبندان در طول سال 7/67 روز بوده که بیشترین یخبندان در فصل زمستان و در دی ماه رخ داده است و هیچ موردی از یخبندان از اوایل بهار تا اواخر پائیز مشاهده نمی گردد.
 

حداکثر رطوبت نسبی هوا با 5/67 درصد در دی ماه و حداقل رطوبت نسبی با 10 درصد در مردادماه بوده و متوسط حداکثر و حداقل رطوبت نسبی بترتیب برابر با 4/54 و 8/21 درصد است.
 

حداکثر فراوانی دیده بانی شده باد در ایستگاه سینوپتیک انار طی سال های (1370-76) 2/42 درصد از جهت جنوب غرب است که باد غالب منطقه بشمار می آید، بادهای مهم این منطقه عبارتند از:
 

 

  1. باد قبله که از جهت جنوب غرب، از اواخر بهار تا پاییزف به طور متناوب و با سرعت ملایم می وزد

 

  1. باد پایین که از جهت شمال و در تمام فصول به طور متناوب و با سرعت ملایم می وزد و تابستان باعث خنکی هوا می شود.

 

  1. باد شمال که از سمت شمال در تمام فصول بجز زمستان به طور متناوب و با سرعت ملایم می وزد که بی ضرر است.

بخش انار دارای دو تیپ اقلیمی است، این طوقه های اقلیمی در جهت شمال غربی- جنوب شرقی به موازات هم کشیده شده است. نواحی شمال و شمال غربی بخش دارای تیپ اقلیمی بری، خیلی خشک، گرم تا خنک و نواحی جنوب و جنوب غربی دارای اقلیمی بری، خشک، نیمه خشک، نیمه گرم تا خنک است.
منابع آب:
 

شهرستان رفسنجان در محدوده حوضه آبریز کویر درانجیر، زیر حوضه رفسنجان از این حوضه آبریز دارای مساحتی معادل 10905 کیلومتر مربع است که 4636 کیلومتر مربع آن را دشتها و 6269 کیلومتر مربع دیگر را ارتفاعات تشکیل می دهند.
 

الف) آبهای سطحی
 

 

  1. رودخانه فصلی چاورچی ( اناررود): این جریان در حوضه آبریز اصلی کویر درانجیر جاری بوده و یا سرشاخه های متعدد از ارتفاعات شمال شهر بابک و اطراف جوزم سرچشمه گرفته و بطرف شمال شرقی جریان می یابد. پس از خروج از نواحی کوهستانی و وارد شدن به دشت به چندین شاخه و مسیل تقسیم می شود. کیفیت شیمیایی آب آن از ارتفاعات بی کربناته سولفاته ودر مناطق دشتی سولفاته، کلروره و شور و در نزدیکی شهر انار قسمت کوچکی از آن کلروره تبخیری شور است. مصب این رودخانه دشت انار است.

 

  1. رودخانه فصلی بیاض که در حوضه آبریز اصلی کویر درانجیر جریان داشته و از کوههای جنوبی انار با شاخه های متعدد سرچشمه گرفته و بطرف شمال شرق جریان می یابد و پس از خروج از نواحی کوهستانی و ورود به دشت به چندین شاخه و مسیل تقسیم می شود. این مسیلها و شاخه ها وارد دشت اناررفسنجان شده و از آنجا به کویر درانجیرزهکشی می شود.

ب) آبهای زیرزمینی:
در بخش انار تعداد 322 حلقه چاه و 3 رشته قنات وجود دارد. از تعداد چاههای موجود تعداد 180 حلقه چاه عمیق بوده که عمق آنها بالای 100 متر و 22 حلقه با عمق 50 الی 100 متر و 20 حلقه نیز چاه معمولی است که عمق آنها به کمتر از 50 متر می رسد.
 

زمین شناسی:
 

از دیدگاه زمین شناسی این منطقه بخشی از واحد ایران مرکزی بوده که آن  را فرورفتگی رفسنجانانار نامیده اند. رسوبات کوه شرق شهر انار به پالئوسن باز می گردد که به طور دگرشیب با ضخامت حدود 100 متر روی فلیش های کرتاسه قرار دارند. رسوبات مربوط به ائوسن بویژه در ارتفاعات جنوب و جنوب غرب دیده می شود و به مجموعه های زیر تقسیم می شوند:
 

 

  1. مجموعه رسوبی: این مجموعه متشکل از فلیش، کنگلومرای پلنگی، ماسه سنگ قرمز، مارن و سنگ آهک است که بخش وسیعی از ارتفاعات غرب رفسنجان و غرب کشکوئیه را تشکیل می دهد. سن این مجموعه به ائوسن پائین بر می گردد.

 

  1. مجموعه آذرین بحر آسمان: این مجموعه متشکل از ماسه سنگها و تناوبی از گدازه های پیروکلاستیک است که در ائوسن پائین و میانی به وجود آمده اند و در جنوب غرب رفسنجان و کوههای جنوبی و جنوب غرب انار دیده می شود.

 

  1. مجموعه رازک: این مجموعه از توف، کنگلومرا، پیروکلاستیک، آندزیتها، بازالتها ائوسن میانی تا بالایی تشکیل شده است و سنگهای آن در اطراف روستاهای کبودان و پشتوئیه در جاده سرچشمه و ارتفاعات جنوب وجنوب غرب انار دیده می شود.

 

  1. رسوبات نئوژن: این رسوبات از کنگلومرا، ماسه سنگ و رس تشکیل شده اند و بصورت تپه های کم ارتفاع در سطح منطقه و دامنه های ارتفاعات دیده می شوند. این رسوبات ویژه روی آهکهای سازند قم، در ناحیه دهج و در جنوب غرب انار وجود دارد.

دشت رفسنجان- انار از رسوبات دوران چهارم تشکیل شده و شهر رفسنجان و انار بر روی همین رسوبات قرار دارند. در شهرستان رفسنجان فرورفتگی های از جنوب به سمت شمال غرب بوجود آمده است که گود افتادگی انار- رفسنجان و نوق بین کوههای داوران، بخت کوه و کمربند آتشفشانی انار- رفسنجان از آن جمله اند. دانه بندی ابرفتهای دوران چهارم که در این فرورفتگی ها تجمع یافته و در نواحی مختلف متفاوت بوده بطوریکه در ارتفاعات درشتر و در دشتها ریزتر و سرانجام در مراکز فرورفتگی ها به کفه های نمکی تبدیل می شود.
تکتونیک و لرزه خیزی:
 

شهرستان رفسنجان در میان چند گسل مهم و فعال قرار گرفته است که جهت آنها از شمال و شمال غرب به سمت جنوب شرق است. شهر انار مستقیما بر روی گسل انار واقع شده و برخی از آبادی های بخش نیز در نزدیکی این گسلها قرار گرفته اند. مهمترین گسلهای منطقه عبارتند از گسل داوران، انار، رفسنجان، شهربابک و گسل دهشیر، که تنها در مورد گسل های رفسنجان و داوران سوابق زلزله های تاریخی وجود دارد.
 

گسل انار: این گسل به طول تقریبی 100 کیلومتر با راستای شمال غربی، جنوب شرقی، در مجاورت غرب شهر انار واقع شده است. این گسل رسوبات کواترنر نزدیک شهر انار را قطع کرده و پرتگاه گسلی ایجاد نموده است.
 

ژئومورفولوژی
 

دشت رفسنجانانار دنباله حوضه آبریز کوه درانجیر است. که در جهت شمال غربیجنوب شرقی آبهای سطحی به طرف آن زهکشی می شود. این دشت بین دوسری ارتفاعات با روند شمال غربیجنوب شرقی قرار گرفته است. ارتفاعات داوران که ادامه ارتفاعات بادامو است از طرف شمال، دشت مذکور را از دشت زرندکرمان جدا می سازد. این کوههای نسبتا مرتفع که بلندترین قله آن در نزدیکی انار 2739 متر استف بیشتر از آهکهای مارنی ماسه سنگ تشکیل شده و قسمت های جنوب شرقی آن اکثرا از ماسه سنگهای متعلق به پالئوزوئیک است.
 

کوههای جنوب غربی دشت با همان روند بالا متعلق به سازند رازک پایینی، میانی و بالایی بوده و در آن گدازه های آذر آواری بازآلتی آندزیتی دیده می شود. بلندترین قله در نزدیکی شهر اناز در این رشته حدود 3410 متر ارتفاع دارد. (جنوب غربی انار) از نظر ژئومورفولوژی، دو واحد مورفولوژیکی در بخش پاریز قابل تشخیص است. این دو واحد عبارتند از: واحد کوهستان و واحد دشت.
 

واحدهای ژئومورفولوژی:
 

 

  1. دشت اناررفسنجان: این دشت بصورت نعل اسبی از جنوب شرقی رفسنجان شروع و در جهت شمال غربی امتداد می یابد و ادامه آن به کویر در انجیر می رسد. این دشت از ناحیه شمال توسط ارتفاعات داورانبادامو از دشت زرندکوهبنان جدا می شود. حدود طبیعی دشت از سوی جنوب غرب تا کوههای سرچشمه و دهج است که آن را از کویر نمک سیرجان جدا می کند.

 

  1. دره رودخانه چاورچی: این دره طویل با دره های فرعی متعدد ارتفاعات جنوب غربی اناز را قطع کرده و رودخانه چاورچی در آن جریان دارد. راه ارتباطی جوزمانار نیز از این دره می گذرد. دره مذبور در فاصله 25 کیلومتری جنوب غرب شهر انار قرار گرفته است.

ارتفاعات
کوههای مهم این بخش عبارتند از:
 

 

  1. کوه ایستگاه از رشته کوه ایران مرکزی با ارتفاع 1636 متر 12 کیلومتری شمال شرقی شهر انار واقع شده است.

 

  1. کوه گودچاه از رشته کوه ایران مرکزی با ارتفاع 2484 متر در 24 کیلومتری جنوب غرب شهر واقع شده است.

خاکشناسی:
 

  1. تیپ کوهها: این تیپ دارای دره های متعدد و قلل تیز هستند، مهمترین محدودیت این نواحی رخنمون های سنگی و فقدان خاک است. مواد اصلی آن اغلب آهکی و در بعضی قسمتها سازنهای گچی به میزان کم بوده و دارای خاک بسیار کم عمق و بافت سبک و سنگریزه دار بر روی تراکم کنگلومرا است.

 

  1. تیپ تپه ها: این تیپ در جنوب و جنوب غربی انار و در نواحی شمالی دهچ گسترش یافته و دارای خاک های کم عمق با بافت سبک و سنگلاخی بر روی تراکم قلوه سنگها و در بعضی قسمت ها مارنهای گچی است. همچنین در قسمتهای شرقی انار تا جنوب فردوسیه بصورت باریکه ای کشیده شده و عمدتا متشکل از سنگهای آذرین و همچنین دره ها متعد فانی پوشش خاکی و گیاهی است. این تیپ قسمت های شمال شرق انار را نیز شامل یم شود و دارای رخنمون های سنگی آهکی، سنگ گچ و ماسه سنگ است. تیپ مذکور فاقد پوشش خاکی و گیاهی بوده و عموما بایر و بی استفاده است.

 

  1. تیپ فلاتها و تراسها: این تیپ در قسمت شمال غرب انار در وسعت نسبتا محدود گسترده شده است. خاکهای آن شامل واریزه ها و آبرفتهای بادبزنی شکل سنگریزه دار قدیمی است. این اراضی بصورت بایر و بیابانی بوده و فاقد هر نوع پوشش گیاهی است.

 

  1. تیپ دشتهای دامنه ای: این اراضی در قسمت های دامنه ای دشت بصورت باریک از رفسنجان تا انار با کم عرض کشیده شده و دارای خاکهای عمیق با بافت متوسط و در بعضی قسمتها با بافت سنگین و بدون سنگریزه است. در بعضی قسمت های آن مقداری ماسه های روان در سطح اراضی دیده می شود که اغلب دارای شور کم تا متوسط هستند.

 

  1. تیپ دشتهای سیلابی: این اراضی در نواحی پست و کفه ای از شمال غرب انار تا جنوب شرق آن بصورت نواری کشیده شده و شامل دشتهای سیلابی بسیار مسطح با خاکهای عمیق و شوری خیلی زیاد هماره با مسیل های فرسایش یافته متعدد است. بافت خاک متوسط و در بعضی قسمتها اثرات ماسه های روان مشاهده میشود. پوشش گیاهی کم تا متوسط بود. و بیشتر گیاهان شورپسند رشد می کنند.

 

  1. تیپ واریزه های بادبزنی شکل سنگریزه دار: این تیپ بصورت نوار کم عرض در شمال و جنوب شرق انار گسترده شده که دارای خاکهای کم عمق تا نیمه عمیق سنگریزه دار با بافت سبک بر روی تراکم سنگریزه های آهکی است. همچنین درجنوب شرق و شمال غرب و غرب انار در دامنه های کوههای دهج گسترده شده و شامل واریزه های بادبزنی شکل سنگریزه دار با خاکهای نیمه عمیق تا عمیق می شود که بر روی سنگریزه های آهکی قرار گرفته است.

پوشش گیاهی
بدلیل خشکی منطقه مراتع بخش فقیر بوده و گیاهان آن نامرغوب است مراتعی ییلاقی محدود به ارتفاعات بوده که فقط 1 الی 2 ماه در اوایل بهار دارای پوشش گیاهی نسبتا خوبی است. همچنین در نواحی کوهستانی و حواشی مسیلها درختانی مانند گز، بنه و بادام کوهی بصورت تک درختان پراکنده شده اند. تیپ های مهم گیاهی منطقه به شرح زیر است:
 

 

  1. تیپ درمنهشور: این تیپ در نواحی شمال و شمال شرقی انار بر روی کوهها، دامنه ها، تپه ها، و آبرفتهای بادبزنی شکل سنگریزه های و عمدتا بر روی تپه ها و اراضی شیب دار و فرسایش یافته متشکل از مارنهای آهکی و گچی و خاکهای کم عمق تا عمیق به شکل پراکنده به چشم می خورد.

 

  1. تیپ درمنه- قیچ- گون: تیپ فوق رد قسمت های شمال و شمال شرق بر روی کوهها، فلاتها، دشتها، اراضی پست و واریزه های آبرفتی بادبزنی شکل سنگریزه دار دیده می شود.

انواع گونه های گیاهی:
الفگونه های درختی: بادام کوهی و کیکم
 

بگونه های درختچه ای: تاغ، زرشک و قیچ
 

جگیاهان علفی: سبد، پوشک،زردپولی، کما، اسپند، پیچک وحشی، فورتونیا، شور، اشنان، سالویا و گون
 

جغرافیای انسانی
 

خصوصیات جمعیتی
 

در سال 1375 جمعیت بخش انار 26009 نفر بوده است که از این تعداد 13573 نفر را مردان و 12436 نفر را زنان تشکیل می داده اند. در همین سال تعداد خانوارهای معمولی ساکن بخش، 5334 بعد خانوار آن 5 نفر، نسبت جنسی در نقاط روستایی 114 نفر و در نقاط شهری 102نفر بوده است. از کل جمعیت بخش، 10165 نفر در نقاط شهری و 15844 نفر در نقاط روستایی سکونت داشته اند.
 

بخش انار 8/10 درصد از جمعیت شهرستان رفسنجان را در خود جای داده و تراکم نسبی آن 2/12 نفر در هر کیلومتر مربع است. در سال 1375 حدود 73 درصد از جمعیت بخش باسواد بوده اند.
 

با توجه به اینکه منطقه کرمان در طول تاریخ، مورد هجوم و سیطره اقوام و حکومتهای ترک زبان مانند غزان، سلجوقیان، مغولان و تیموریان قرار گرفته بود، ولی هرگز زبان ترکی در آن وادی نفوذ نکرد و زبان اصلی و مادری از زمانهای گذشته فارسی و گویش آنها متمایل به گویش کرمانی است.
 

پیش از حمله اعراب به ایران، دین مردم این سرزمین زرتشتی بوده که پس از حمله اعراب و فتح منطقه کرمان بدست آنها،دین اسلام دین رسمی مردم شناخته شده است.
 

آثار و ابنیه تاریخی و مذهبی
 

علاوه بر آثار تاریخی موجود در شهر انار از جمله کاروانسرای انار، خانه ابوالحسن خان و امامزاده محمد صالح که در قسمت مربوط به شهر انار توضیج داده شده است، آثار دیگر موجود در این بخش شامل موارد زیر می شود:
 

 

  1. قلعه انار، با توجه به سبک این بنا می توان گفت تاریخ ساخت آن به دوره های قبل از اسلام می رسد و شباهت زیادی به ارگ بم دارد. این قلعه از خشت و گل ساخته شده و قسمت عمده ان تخریب شده است.

 

  1. کاروانسرای شمس: این بنا در حدود 32 کیلومتری انار و در کنار جاده کرمانیزد گرفته است. این قلعه نیمه مخروبه، از آجر و در زمان شاه عباس صفوی ساخته شده است.

 

  1. بقعه بشر حافی: در نزدیکی انار، واقع در روستای بشر اباد، بقعه ای از آجر و گچ به این نام ساخته شده که تاریخ بنای آن به 800 سال قبل می رسد. براساس گفته اهالی، بشر حافی از عرفای معروف آن زمان بوده که در این محل مدفون است.

اماکن مذهبی بخش انار نیز شامل 43 مسجد و 7 حسینیه است.
امکانات آموزشی:
 

دانش آموزان در این بخش در سه مقطع تحصیلی ابتدایی، راهنمایی و متوسطه به تحصیل اشتغال دارند بخش انار دارای 42 مدرسه ابتدایی، 18 مدرسه راهنمایی و 9 دبیرستان است.
 

تاسیسات و امکانات:
 

تاسیسات و امکانات زیر بنایی بخش انار شامل:
 

بخش انار دارای یک مرکز مخابرات و 5 دفتر مخابراتی بوده و آب شرب اهالی از 24 حلقه چاه عمیق تامین می شود.
 

شهر انار و تعداد 21 روستا تابعه از سیستم لوله کشی آب آشامیدنی بهداشتی بهره مند هستند. شهر انار و تعداد 32 روستا تابعه از شبکه سراسری برق نیز برخوردار هستند. از دیگر امکانات موجود در این بخش موارد ذیل را می توان نام برد.
 

9 پارک، کتابخانه عمومی، کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، استادیوم ورزشی، سالن آمفی تئاتر، سالن ورزشی بانوان، سالن کشتی، چند قطعه زمین بازی و شرکت تعاونی روستایی
 

جغرافیای اقتصادی:
 

کشاورزی:
 

بخش انار، به طور طبیعی، یک منطقه کشاورزی محسوب می شود. در میان فعالیت های کشاورزی، باغداری و تولید محصول پسته، شاخص تر است. براساس برآورد مرکز خدمات کشاورزی انار، در سال 1377، حدود 2275 هکتار از زمین های این بخش مورد کاشت و بهره برداری قرار گرفته، که از این وسعت 7/96 درصد جز باغات پسته بوده و مابقی به کشت گندم، جو و یونجه اختصاص داشته است. این ارقام نشان دهنده اهمیت محصول پسته در اقتصاد منطقه و تامین زندگی و معیشت مردم است. از مهمترین انواع پسته که در منطقه بدست می آید و بیشتر به خارج از کشور صادر می شود پسته احمد آقایی، پسته اکبری، پسته فندقی و پسته کله قوچی را می توان نام برد. سطح زیر کشت پسته، 22000 هکتار است که عملکرد آن در هکتار، 3/1 تن و میزان تولید، 286000 تن در سال است.
 

می توان گفت که مهمترین یا تنها منبع آب کشاورزی این بخش، آبهای زیرزمینی است که بصورت چاههای عمیق و نیمه عمیق مورد بهره برداری قرار می گیرد.
 

بخش انار، مانند سایر مناطق خشک کشور از نظر دامداری و دامپروری، از قابلیت های مطلوبی برخوردار نیست. در سطح بخش، پرورش گوسفند و بز رواج داشته و نگهداری و پرورش گاو نیز به علت کمبود علوفه و عدم امکان چرا بصورت محدود انجام می  شود. در این بخش، 11 واحد مرغداری گوشتی وجود دارد که بعضی از انها فعال است. ظرفیت این مرغداری ها در هر دوره 3000 تا 40000 قطعه بوده و تعداد ماکیان و مرغهای خانگی در بخش حدود 60000 قطعه برآورده شده است.
 

صنعت
 

صنایع کارخانه ای و کارگاهی
 

در بخش انار، به جز دو مورد ه در ادامه به آن اشاره خواهد شد، هیچگونه صنایع سنگین و یا نیمه سنگینی وجود ندارد. بیشتر افرادی که به کارهای صنعتی اشتغال دارند در کارگاههای از جمله آهنگری،نجاری، جوشکاری، مکانیکی اتومبیل موزائیک سازی فعال هستند.
 

مهمترین مراکز صنعتی موجود در این بخش عبارتند از:
 

 

  1. کارخانه سیم و کابل پیشرو: این مرکز در سال 1375 به بهره برداری رسیده، وسعت محدوده آن 5/2 هکتار و وسعت کارگاههای موجود 4500 متر مربع است. این کارخانه در 8/2 کیلومتری شمال غرب شهر انار قرار دارد.

 

  1. کارخانه فرش ماشینی: این کارخانه در سال 1370 به بهره برداری رسیده وسعت محدوده آن 1 هکتار و مساحت کارگاههای موجود 500 متر مربع است. محل استقرار این کارخانه 4/7 کیلومتری جنوب غرب شهر انار است.

 

  1. مجتمع کوره های آهک پزی: این مجتمع در 2 کیلومتری غرب شهر انار قرار دارد.

پارک صنعتی انار نیز با وسعت 150 هکتار در 7 کیلومتری شمال شرق شهر انار قرار دارد و بزودی به بهره برداری خواهد رسید
صنایع دستی:
 

مهمترین صنایع دستی مردم این بخش قالیبافی، گلیم بافی، جاجیم بافی و سفره بافی است در حال حاضر حدود 400 دستگاه دار قالی در بخش انار برقرار است و قالی ها در اندازه های 4*3،3*2،5/3*5/2 متر و با طرح و نقش های یزدی، کاشانی و کرمانی بافته می شوند.